ABUZTUAK 7 (anima zaitez)

Bai, nik ere lortu dut Fermin ikusteko sarrera. Bilboko lehen kontzerturako eserita. Hori ez nahiko eta Anoetarako pistan, jakin gabe joaterik izango dudan. Eta urriko azken kontzerturako sarrera eskuratzeko asmoa ere badaukat.

Horrelako aurrerapenak ere kritikatu ditut aurreko egunen batean, baina ni ere sistemaren parte naiz, gustuko izan ala ez. Hala ere, kasu honetan, nire bizitzako musika-bandaren parte da. Negu Gorriak izan da nire gazte denborako talde kuttunena, oraindik ere haien kantuak entzun eta saltoka hasten naiz, garai baten isla, ideologia baten puskak, nire bizitza osatzen duen puzzlearen pieza bat.

Beraz, ulertzen dut adin bateko jendeak han egon nahi izanaren behar eta nahi hori. Baina lehengoan aipatzen nuen borregismoa ekarri nahi nuen gaur hona.

Lehengoan estatu batuetako talde bat ikusten aritu nintzen Dabadaban. Sarrerak hamabi euro balio zituen, beraz ez da ordaindu ezinezko gauza bat, eta ez dakit hogeita hamar pertsonetara heltzen ginen han geundenak. Ez da lehen aldia gauza bera gertatzen zaidana aurten. Kontzertu ugaritan egondu naiz antzeko egoeran.

Badakit koloreak gustuetarako daudela, baina izugarrizko pena ematen du kalitatezko bandak ikustea ia publikorik gabe. Zertan egiten ari gara huts? Gauza desberdinak antolatzen dituztenek emaitzarik gabe azkenean bere jarduna etengo dute, eta kulturaz gose gaudenok umezurtz geratuko gara. Eta gure alternatiba bakarra kolak egitea izango da, fisikoki zein birtualki, azkenean denok nahi dugun hori on stream ikusteko.

Doa hemendik sala txikien eta kontzertu txikien aldeko nire aldarrikapena. Gaztetxeak eta bertako ekoizpena duten jaialdiak behar ditugu, eta mantentzeko gure parte hartzea ezinbestekoa da.

Beraz, agendak begiratu eta ANIMA ZAITEZ!!!