San Joan hauek desberdinak izaten ari dira. Lanera joateko presiorik gabe, egunero egiten ari naiz kale bueltaren bat, lasai antzean, baina tonto-tonto nahiko nukeena baino atxur gehiago harrapatzen ari naiz.
Atzo zuloa duen batekin juntatu eta
botellinak bata bestearen atzean jausi ziren, afaldu gabe noski, etxera nahiko
kalteturik heldu naizelarik. Etxera garaiz joateko gaitasuna eduki dut halere,
baina orain nire gorputza arraro dago, aspaldian ez bezala, eta nire buruarekin
borrokatzen ari naiz zer egin, jokaldia errematatu eta dena ematen bukatu
jaiak, ala garbiketa fasean hasi gaurdanik, hondartzara joanez ur gaziak nire
ondoeza senda dezan eta gero etxera erretiratuz, bihar asteburu menditsu bati
ekiteko.
Eta burua motel doanez, inoiz baino motelago, erabakirik hartu ezinik nabil, pentsamenduak gelditu bezala egiten baitzaizkit. Aspaldi ez nuela halako sentsaziorik, eta ondo pasatzen ari naizen arren, nahiago gorputza bere osotasunean sentitzea.
Astelehenetik aurrera sartuko naiz berriz ere fase berri batean, gogoz baina galbana eta bertigo apur batekin izango da, bitartean, ajea pasatzera.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina