Gaur urduri nago. Ez dakit zergatik. Ez
daukat motiborik, edo agian bai. Kontzertu batera noa, hogeita hamar mila pertsona
izango diren kontzertu batera. Oraindik ez dakit ziur norekin joango naizen, aukera
desberdinak izan arren, planaren arabera agian bakarrik joango bainaiz. Akaso
horregatik nago urduri, hogeita hamar mila pertsonen artean bakarrik egoteak
beldurtu egiten nauelako, horrelako egoerek ezinegona sortzen didatelako,
munduari bakarrik zaudela eta lagunik ez duzula esatea bezala baita, eta hori
beti da gogorra, pertsona batzuentzat bederen. Halakoetan, leku guztietara
begira hasten naiz, norbaiten bila bezala, zerbaiten bila bezala, eskuekin zer
egin ez dakidala, begirada non finkatu ez dakidala. Urduri, bakarrik, zerbaiten
zain bazeunde bezala, baina ez dut ezer espero zu ikustea nahiko nukeen arren.
Baina zu ikusita ere zer? Gehienez hitz batzuk gurutzatuko genituzke, besterik
ez, eta horretarako, agian, nahiago zu ez ikusterik zutaz betirako ahazteko,
zuk ni guztiz ahaztuta naukazun moduan, zuretzako ez bainaiz existitzen, ez zu
niretzat existitzen zaren moduan bederen.
Eta urduri nago, sabelean kilimak somatzen ditut, eta mendira joan beharko nuke lasaitzera, baina atzoko ekaitzak bideak blaituta utziko zituelakoan nagiak hartu nau, eta hemen nago zer egin ez dakidala. Agian, gaurko egunerako espektatiba ugari eginda neukan eta eguna ailegatu denean nahigabetuta sentitzen naiz ezjakintasunaren aurrean. Bai, hori izango da urduritasunaren arrazoia. Ezin du besterik izan. Azken orduko erabakietan ez baita urduritasunerako denborarik izaten, urtebeteko aurrerapenarekin egindako plan baterako ordea bai.
Sistema da gustatzen ez zaidana. Hori da, sistemaren erruz nago urduri. Ekitaldi batzuetan derrigor egon beharra; kuadrilla eduki beharra; bikotea eduki beharra; zoriontsua zarela demostratu beharra; eder egon beharra. Sistemak inposatzen dizkigun behar horiek guztiak munduri erakutsi behar horrek jartzen nau urduri, gero, ziurrenik, zugan inork erreparatzen ez duela jakin arren.
Iris dadila jende artean galtzeko ordua, mesedez, dantzan hastekoa, kantatzen hastekoa, oihu egitekoa, barnean pilatuta dauzkadan nerbio hauek guztiak askatzeko.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina