Ekaina amaiera garai
latza izaten da. Herriko festei ikasturte amaierako eromena batu behar zaio.
Horrek tentsioa, lo falta, gorpuzkera txarra dakartza. Horri batzen badiogu trankazo
bat, bihotz apurtu bat eta errematatzeko hilekoa,
koktela jasanezina bihurtzen da.
Gure gorputza makina kasik perfektua da, gure garunak zuzendutakoa. Eta gure garunak ordenagailu baten moduan funtzionatzen du. Egoera edo software berri bat instalatzen diogun bakoitzean cookiak onartzen ditu. Eta horrela doa gure burmuina cookiez betetzen, mota guztietakoak, derrigorrezkoak eta aukerazkoak ere deskuiduan. Cookiak gora, cookiak behera. Cookiak han, cookiak hemen. Eta aurrera egiten jarraitzen dugu, gorputzak stop esaten digun arte.
Gure garunaren
kapazitatea ez da infinitua. Ordenagailuaren memoriaren antzera, batzuetan, bete egiten da, eta, halakoetan, ezinbestekoa
da tokia egitea, zaborra botatzea, historiala eta datuak garbitzea. Finean, reseteatzea eta berriz ere ia zerotik abiatzea.
Gaur, nire azken
egun hauetako egoeraz jabetu naizenean, horixe egin dut: reseteatu, pilatutako alferrikako cookie
guztiak pikutara bidali.
Eta eguzki izpien
babesean, berriz ere nire gorputza prestatzen hasi naiz cookie berriak
onartzeko, hurrena lehertzen naizen arte.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina