Hiru egunez menditik
zabiltzala, aterpez aterpe, kamiseta kendu eta jantzi, kuleroak kendu eta
jantzi, justu-justu aldatzeko arropak gainean daramatzazula, zerbait hotza kentzeko,
beste zerbait euriaz babesteko; edateko ura justua, janaria oinarrizkoa. Egun
batzuk horrela zabiltzala, zure helmugara heltzean eskertzen duzu dutxa bero
bat, kaña bat, ura freskoa, koltxoi bat lo egiteko, epeltasun apur bat hotza kentzeko,
freskotasun apur bat beroaz babesteko, afari bero bat, kafe bat… Egunero gure
etxean ditugun gauza horiek, baina baliorik ematen ez diegun horiexek eskertzen
ditugu.
Gaur lehertuta heldu naiz,
erreta literalki, ia-ia intsolazio batek jota, erdi mareatuta. Baina heldu
ahala dutxa bat hartzeko aukera izan dut, garagardo bat edatekoa; koltxoi bat
nuen atseden hartzeko, lo egiteko beste kontu bat izango da, egun hauetan zurrunkek
ez baitidate uzten loa guztiz hartzen, eta hori guztia paraje ezin hobean.
Beraz, ernegatuta heldu
arren, gauza horiek baloratzeko tarte bat hartu dut, eta nire aldartea pixkanaka
aldatzen joan da.
Orain espero dudan gauza
bakarra da afaltzeko dilistak ez izatea, hiru egunetatik bitan izan baititugu.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina