Atzo bineta bat ikusi nuen
feizbukian. Gizon bati bihotzekoak ematen zion, eta beste bat laguntza eske zihoanean,
inguruko gazteak denak ziren edo influencerrak, edo youtuberrak, edo
eduki-sortzaileak… Grazia handia eragin zidan eta, ondoren, zer pentsatua ere.
Horrelako zintek egoerak
esajeratu egiten dituzte, baina egia dena da gure profilak nabarmen aldatzen
ari direla, eta gure jendarteak arazo larri bat duela. Ez naiz mediku faltaz
ari, langile kualifikatuez baizik.
Astakilo samarra naiz, eta
atzo sukaldetik terrazara doan atea literalki blokeatu egin nuen, ez atzera ez
aurrera ezin zabalik geratu nintzelarik. Nire amarekin akordatu nintzen. Hark
berehala esango zuen halakori deituko diogu konpondu dezan. Bere konpontzaile,
edo elektrizista, edo iturgin, edo igeltsero, edo arotz, horiek guztiak aspaldi
jubilatu ziren, eta nik, horrelakoetan, ez dakit inoiz nori deitu.
Eta orduan ikusi nuen
feizbukeko zinta hura, eta pentsatzen jarri nintzen zein gaizki egiten ari
garen gauzak. Denok nahi dugu dirua erraz irabazi lan gutxi eginda, eta, ahal
dela, eskuak zikindu gabe. Badirudi lan horiek ez direla duinak, edo ez dutela
nahikoa kategoriarik, edo ez dakit nik zein gauza arraro. Familia bati bere seme-alabarentzat
ofizio bat ikastea aholkatzen diozunean haserretu egiten dira kasik, batxilergoa
ikasi behar dutela eta, ahal dela, unibertsitatera joan. Eta diot nik,
zertarako behar ditugu horrenbeste unibertsitario eguneroko kontu txikiak
konpontzeko gai ez den gizarte batean?
Denok ez gara berdinak,
pertsona batzuk ikasteko balio dute, beste batzuk ez, eta horrek ez du
txarretik ezer. Jendarte orekatu bat lortzeko mota guztietako pertsonak,
formazioak eta kualifikazioak behar ditugu, eta guztiak dute duintasun berdina,
jendartearekiko ardura-maila desberdina izan arren.
Eta hemen nabil,
terrazarako atea ezin zabaldu, paginas amarillasen faltan, sarean
konpontzaile bat bilatzen nire etxe inguruan. Ea nahi gabe beste zerbait
konpontzeko norbait topatzen dudan, ai ama…
Egun ona izan!
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina