Azken garaietan gero eta
ugariagoak dira turismoaren aurkako protestak mundu zabalean.
Garai batean soilik
aberatsek bidaiatzen zuten plazerez. Baina, gure gastatzeko ahalmena hobetzen joan
den heinean, turismoa edo bidaiatzea demokratizatu egin da, unibertsalizatu
egin da, denon eskura dagoen zerbait bihurtu da, bidaiatzeko modu asko egon
dauden arren. Euskal Herrian bizi den
klase ertaineko norbanakoei buruz ari naiz, beti ere. Jada ezin dugu bidaiatu
gabe bizi. Zenbat eta urrutiago joan, orduan eta hobe.
Gauza bera gertatzen da ekitaldiekin,
izan kontzertu bat, izan jaialdi bat, izan pilota edo futbol partida bat, izan bakailao-astea.
Ez bazaude, ez baduzu parte hartzen, ez zara ezer.
Txotxolotuta gaude.
Urtebeteko aurrerapenarekin
erosten ditugu kontzertu baterako sarrerak, jakin gabe urtebete barru non
egongo garen, edo bizirik jarraituko dugun. Antsietatez jartzen gara ordenagailu
aurrean goizeko bederatziak bost gutxiagotan gure sarrerak erostera, eta sarea
blokeatu egiten dugu, eta amorratu egiten gara ez dugulako guk eta mundu
guztiak nahi zituen horiek lortu. Baina, zenbat dauka horrek benetako gogotik, eta
zenbat jendarteak eragindako beharretik?
Nire lagun batek esaten duen
moduan, eskuetatik joaten ari zaigu, ez bazaigu jada guztiz joan. Gure BPGa
turismoan oinarritzen bada dena salgai jartzeko beharrean gaude, eta saltze
horrek masiboa behar du, beharra eragin behar du, antsietatea sortarazi behar
digu, eta horrela goaz elikatzen horrenbeste
amorratzen digun sistema, antisistema garela saltzen dugun bitartean.
Badakit gaia konplexua
dela, baina kezkagarria ere bada. Nondik gatoz eta nora goaz? Zein gizarte-eredu
eraikitzen ari gara? Ondo bizi nahi izatea eta aisialdiaz disfrutatzea gauza
bat da, baina ez al gara borregismoan jausten ari?
Gaiarekin jarraituko dut besteren
batean, luzerako ematen baitu. Bitartean, atzo Izaron kontzertua galdu nuen
arren, ea gaur Jazzaldira hurbiltzen naizen, ni ere guzti honen parte naizela
sentitzeko, une batez bada ere.
(Oharra: urteetan egin
diren Jazzaldia bezalako jaialdiak egitearen aldekoa naiz. Gustuko ez dudana da
horiekiko daukagun jarrera. Mundu guztiak entzuten al du jazza bere etxean
bakardadean? Horretaz ari naiz.)
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina