URRIAK 23 (albisteak)

Entzute aktiboa jarriko dutela martxan esan zuen atzo prentsaurrekoan Maria Ubarretxenak, Eusko Jaurlaritzako bozeramaileak. Urdaibain eraiki nahi duten Guggenheim museoa PSOEkin sinatutako gobernu akordioan jasota dagoela, baina horretan,  epe luzerako proiektu guztietan bezalaxe, entzute aktiboa egin asmoa dutela. Ta zer da entzute aktiboa? Nik entzuten dizut, baina nirea egiten dut eta kito?
Eta museoa eraikitzeaz gain zonaldea suspertuko dutela diote, eta horrekin apaindu eta saldu nahi digute proiektatu duten ankerkeria, padura batean astero milaka pertsona ekarriko dituen museo bat eraikitzeak jasangarritzat zerbait izango balu bezala. Nik horri Zubietako complejo medioambientalaren antzeko tankera hartzen diot, jende askok irensten duen iruzur bat eurak gobernatzen jarraitzeko.

Lehen berri hori gutxi ez, eta aspaldi ikusi gabeko Josu Jon agertu zen atzo albisteetan, enpresa energetikoei Espainiako gobernuak mantendu nahi dien zerga berezien karira. Josu Jon eta enparauen aburuz, neurri horiek enpresek estatutik beste herrialdeetara alde egitea ekarriko omen dute.
Badakizue zenbateko etekin garbia atera zuen Iberdrolak 2023an? 4.803 milioi euro, eta Josu Jonen Repsolek 3.168 milioi, hori zerga berezi horiek ordainduta. Bi enpresa horien irabaziek urte bereko Espainiako osasun aurrekontua mila milioietan gainditzen dute. Eta zergak jaitsi behar dizkiegu?

Hirugarren berri bat: Umeen abesbatzak desagertzen ari omen dira, hamabi urtetik aurrera ume askok utzi egiten baitu jarduera hori. Gaur egungo gazteek aukera zabala omen dute, eta kantatzea ez ei dago euren faboritoen artean. Baina nire zalantza da zein punturaino duen eragina nahi dutena egiten uzteko daukagun joera horrek. Gainera, horri pantailen gehiegizko erabilera gehitzen badiogu emaitza ulergarria izan daiteke.
Bestetik, eskoletako jolaslekuetan gertatzen dena begiratzea besterik ez dago. Gehiengo batek futbolean aritu nahi du, euren idoloak futbolistak dira, bai mutilenak baita neskenak ere. Zeozertan gaizki gabiltza.

Eta futbolaren gaia atera dudala, neurozirujau bat irten zen beste albiste batean, ikerketa bat burutu dutela, eta gaur egun futbolariek darabilten joko agresiboa dela eta, pentsatzen dutela futbolari askok buruko gaixotasunak garatuko dituztela etorkizunean, eta hori ekiditeko zerbait egiten hasi beharko dela, gaurdanik, bai eskoletan, etxeetan, taldeetan, arbitroek,… Pentsarazten du, ez da hala?

Eta, amaitzeko, atzoko azken albiste bat. Emakume bat hilik aurkitu zuten bere etxean. Lanera bi egunez faltatu ondoren, haren berririk ez zutela ikusirik, suhiltzaileak etxean sartu eta hilik topatu zuten. Itxura batean kausa naturalengatik.
Neure burua imajinatu nuen egoera horretan eta izugarrizko tristezia sartu zitzaidan. Zeren, hilik zaudela berdin dio noiz aurkitzen zaituzten, baina egunak igarotzea inork ezer esan gabe, adierazten du bakarrik zaudela eta inork ez zaituela faltan botatzen; zure egunerokoan, batzuetan, ez zarela inorekin komunikatzen alegia.
Horretan pentsatze dudanean depresio moduko batean erortzen naiz. Gero egoerari buelta ematen saiatzen naiz, nire buruari esanez hori gertatzen bazait ez dudala inoiz jakingo.

Ikusten duzuenez atzoko egunak askorako eman zuen. Horiek eta beste hainbat gertatu baitziren, egunerokoak aipatu gabe. Hortik baditut gaiak jorratzeko nahi izanez gero. Gaurkoan aipamentxoak besterik ez nituen egin nahi.

Egun ona izan!