Larunbatean familiako ospakizun bat izan nuen, festa bat, eta badakizue zer gertatzen den festetan, ba alkohola barra-barra egoten dela, eta oso posiblea dela oso kaltetuta amaitzea. Ba soilik esatearekin gutxi faltatu zitzaidala lorontzietako ura edateko dena esan dizuet. Aspaldi ez nuela horrenbeste alkohol edaten, dantza ere asko egin nuen, baina horrek ez zuen nire mozkorraldia gutxitu.
Gauza da atzo,
mugikorra begiratu eta sortutako telegrameko kanalean lerro batzuk ikusi
nituela idatzirik. Hackeatu naute, pentsatu nuen nire baitan hasiera
batean, baina ni nork hackeatuko nau, jarri zaitez serio L, baina ezinezkoa
da ezer idatzita egotea, oraintxe jaiki naiz eta.
Eta orduari
erreparatu nion, goizeko bost eta erdiak. Aiba, etxera heldu eta telegramen
idazten aritu nintzen, eta falta tipografikorik gabe. Eta orduan otu zitzaidan
ea erromantiko jarri eta baten bati maitasunezko lerro batzuk idazten aritu ote
nintzen… Zorionez ez nuen horrelakorik egin, baina egin izan banu ez nintzateke
akordatuko. Eta okerrena da gau guztiaz akordatzen naizela, baina ohean sartu
eta lo hartu aurreko tarte hori burutik erabat ezabatuta dudala. Nola da
posible?
Ba imajina dezakezue zein zen nire atzoko egoera. Hil egin nahi nuen, literalki, izugarrizko buruko mina neukan. Neure buruari agindu nion ez nuela berriro horrela tratatuko garai luze batean.
Eta gaur
goizean, ilobak ikastolara eraman behar nituen aitzakiarekin, Ondarretara joan
naiz eta euripean paseatzen aritu naiz, kresala aurpegian sentitzen, ea
oraindik irauten didan gorpuzkera honi buelta ematen diodan.
Eta horrela hasi dut astea, ondo pasatu izanaren sentsazioarekin, baina gorputza eta gogoa garbitzeko intentzioarekin. Ea arin pasatzen den gaur egun nahiko arraro egiten zaidan sentsazio hau.
Aste on denori!
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina