Gaur inspirazio gabe nabil, baten batek pentsatuko du -beti bezala alegia, baina nik gaur somatzen dut ez dakidala zer idatzi. Hiru kontu desberdinekin hasi naiz, eta guztiak ezabatu ditut. Barrutik irteten ez dena fuera, ezabatu, soberan dagoena ezabatu, ez badu informazio interesgarririk aportatzen ezabatu. Hala erakutsi ziguten idazle eskolan, eta hala egitea komeni da. Betegarriak zertarako, ez bada zerbait ederra sortzeko, erritmo bat eta doinu bat transmititzeko, irakurlea nolabait hunkitzeko?
Musen bila nabil, baina nire kaosean ez
ditut topatzen; aitzitik, neuzkanak desagertzen ari zaizkidala esango nuke.
Bihotzean arakatu dut, erraietan, gogoan. Ezer ez. Guztiak hutsik daude,
martxan jarriko dituen zerbaiten zain.
Hori da behar dudana, mugiaraziko
nauen zera hori, azken boladan itzali samar dudana. Zuek ez dakit, baina nik
horri maitasuna esaten diot. Maitasuna da mundua mugitzen eta eraldatzen duena,
bizirik gaudela gogoratzen diguna, eta bizirik irauteko motiborik
inportanteena.
Baina ezabatu, ezabatu eta ezabatu,
besterik ezin dut egin maitasunik gabeko hitzak josten saiatzen ari naizen
bitartean. Maitasuna barru barruan dudalako, makina bat maitasun azalarazteko
desiratzen, baina haren helburua izango den objekturik ez da agertzen. Halere,
ez dut etsiko. Bilatzen jarraituko dut, inspirazioa eta pasioa bueltatuko
dizkidan maitasun horren atzetik segituko dut, azken hatsa heldu aurretik
aurkitzeko esperantzaz.
Arratsalde on!
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina