Mendi buelta egitera irten naiz. Baso baten ondotik noa. Udaberriko egun epel bat da eta estreinakoz kukua entzun dut, bere kantua errepikatuz behin eta berriro. Diru-zorroan izan dezakedan diruan pentsatu dut, eta otu zait deja vu moduko bat bizitzen ari naizela, iaz gauza bera egin bainuen kukua udaberrian estreinakoz entzun nuenean.
Era berean, egin dudan buelta
aspaldiko ikasleekin neukan zor moduko bat kitatzeko zen. L eta biok irteerak
mendira antolatzeko irakasle roilo horietakoak ginen. Arritxulora joan ginen
hiru egun pasatzera. Jarduera batzuk antolatuta, besteak gure kabuz, a lo
loko! Mendi buelta zirkularra egitera irten ginen egun pasa. Imajinatu
nerabeekin maldan gora, irakasle bat aurretik, bestea atzetik artaldea biltzen,
estaldurarik gabe. Nirekin zihoan taldetxoarekin bidea gaizki hartu eta galduta
ibili ginen, beno galduta edo, despistaturik edo. Kilometro estrak egin ostean bidera
bueltatu ginen. Gurasoei ez genien hartaz ezer esan. Nik uneren batean estualdirik
izan nuen disimulatzen saiatu arren. Ba gaur, kasik akats berdina egitekotan
izan naiz, eskerrak galdetu egin dudan. Berehala konturatu naiz nondik sartu
ginen egun hartan. Ia-ia deja vu moduko bat izan da.
Egia esateko bueltaren azken zatia
astuna egin zait, orain ulertu ditut ikasle askoren orduko protestak.
Hurrengo batean bidea lehenengoan
asmatuko nukeela esango nuke, baina ez dut eskua sutan jarriko badaezpada…
Amaitzeko, kukuarekin izandako deja vu
moduko horretara bueltatuz, iaz atondutako testutxoa berreskuratu dut, jasota
gera dakidan.
Ondo amaitu eguna!
Mendia.
Hego haizea.
Kukua entzun dut estreinakoz udaberri
honetan.
Mentalki nire diru-zorroaren egoera
errepasatu dut eta
berrogeita hamarrekoa gainean
eramateak irribarre bat atera dit ustekabean.
Eta orduan otu zait mundu honek
dirua baino ez ote duen
maitasuna gehiago faltan…
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina