Oso urrun sentitzen zaitut, nirekin
haserre bazeunde bezala, nik esandako zerbait gustatu ez zaizulako agian, edo
min eman dizudalako nolabait. Hala bada, barkatu, ez zen hori nire asmoa, eta
pena ematen dit zu haserre ikusteak, baina ni zintzoa izaten saiatu naiz,
sentitzen dudana adierazten.
Egia besterik ez dut adierazi nahi edo, agian,
tarteka isilik geratu, baina gezurrik ez. Gezurrekin ezin dut. Sekula ez naiz
gezurteroa izan, orain are gutxiago, besteen gezurrek nire erraietan utzitako
orbainek ez didate permititzen, beraz egia esango dizut, edo, gehienez, isilik
geratu, baina gezurra sekula ez.
Egiek min ematen dute batzuetan, baina listo, badakizu zer dagoen, badakizu zeri egin behar diozun aurre, eta hura kudeatzeko manerak eraiki ahalko dituzu.
Gezurrak, aldiz, min ez emateko esaten
omen dira, nahiz eta berandu baino lehen egia azaleratzen den, eta kolpe hori
benetan latza da. Nik ez diot inori desira.
Gezurrari ez diozu aurre egiten, minik
ez dizulako eragiten, edo eragiten dizuna eramangarria delako, arina, logikoa,
ulergarria, arrazionala. Gezurraren
aurrean armagabeturik zaude, eta egia lehertzen denean beranduegi da aurre
egiteko. Mina zorabiatzerainokoa bihurtzen da, astuna, ulertezina, irrazionala.
Horregatik, aspaldi erabaki nuen
gezurrik ez esatea, egia besterik ez, edo, gehienez, isilik geratu. Eta bai,
konturatu naiz nire egiek urrundu egin zaituztela, nirekin haserre bazeunde
bezala, eta pena handia daukat.
Barka egidazu lagun, ez zen nire asmoa.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina