2024/09/03

IRAILAK 3 (bidaia I)

Goizeko bostak laurden gutxitan esnatu; dutxa; kargagailuak, janaria eta mugikorrak motxila txikian sartu; kafesne bat eta tostada tahinarekin hartu; lo gutxi egin izanaren nekea gainean eta sabelean nerbio geldiezinak.

Bost eta erdietan taxia autobus-geltokira. Seitan autobusa aireportura. Puntual heldu naiz Loiura. Iberiako chekinean izugarrizko kola dago, kasik ordu bete pasa da txartelak jaso ditudan arte. Nire sorpresarako maletak ez du hamasei kilogramotik pasatzen. Eskerrak, kontutan hartuta barruan doan hiru laurden inguru mendian nirekin gainean eraman beharko dudala, lasaitu nau zenbakia ikusteak. 

Maleta nik neuk sartu behar izan dut hegazkinetarako zintan. Lehen aldia da hori ikusten dudana, atzerapen bat iruditu zait eta deskonfiantza puntu bat eman dit: eta bidean galdu eta Oslon beharrean Tonbuktun agertzen bada zer?

Hurrengo fasea Madrilera hegazkina,  badirudi ordutegiaren barruan noala. Madrilera heldu eta lau ordu luze igaro behar ditut aireportuan, Oslorako hegazkina hartu arte.

Bigarren gosaria: etxetik ekarritako patata-tortilla eta magdalena goxo bat, eta hiru euro eta berrogei zentimo kostatu zaidan kafe amerikar bat. Hiru euro eta berrogei zentimo eta oraindik ez naiz Espainiatik atera: zer kobratuko didate Oslon? 

Dena denboran joan da eta seiak eta hogei inguruan Osloko aireportuan lurreratu naiz. Maleta ondo heldu da. 
Orain trena bilatu behar dut,  billetea atera beno gauza horiek. Nire ingelesa praktikan jartzeko lehen unea izan da,  -the cheapest one please-. 

Osloko tren estaziotik google mapsi esker oinez heldu nahiz nire hotel xumera. Harrerakoa mutil gazte bat da,  nahiko lehorra. Hiriari buruz galdetzen hasi natzaio.  -We are here, esan dit lehor mapa batean borobil bat seinalatuz.  Nekatua nago eta ez naiz tematu.
Logelara igo, dutxa bat hartu, patata-tortilla amaitu eta ohean etzan naiz deskantsatzera. 

Duela hamabost ordu irten naizela etxetik. Taxia, autobusa, bi hegazkin eta trena hartu ditut, eta eleberri erdia irakurri. Zein gogorra den turistaren bizimodua.

Bihar gehiago eta hobeto espero dut.  Gabon!


iruzkinik ez:

Argitaratu iruzkina