Lagun irakasle maiteak, zer moduz pasa
duzue gaua? Urduri, gaurko lanera bueltak loa eten dizuelako? Nik, egia esan, ederki
egin dut lo, baina zazpiak laurden gutxiagotan esnatu naiz, iratzargailurik jo
gabe, nire buruak jakingo balu bezala gaur iraileko lehen lan eguna dela eta
jaiki egin behar dudala eskolara joateko. Jaikitzeko ahalegina egin dut, gauerako
nekatua egotea komeni zaidalako, baina kasik beste ordu betez lo seko geratu
naiz. Eta zuekin gogoratu naiz, eta nire egoeraz jabetu naiz, eta pentsatu dut
zein zorteko garen batzuk hau egiteko aukera daukagulako, alegia, bost urtetik
behin lanera joan gabe geratzea soldata duin bat kobratuz.
Faltan botako zaituztet zuetako
batzuk, baita lana bera ere, gizakiok ohituretako animaliak baikara, baina
espero ikasteko urte ezin hobea izatea: bizitzaz ikasteko, bizitzen ikasteko, moldatzen
ikasteko, ezbeharrei aurre egiten jakiteko eta, derrigorrean, nire ingeles
kakosoa praktikatzeko eta hobetzeko, Donostiako akademia entzutetsu batean
urteetan utzitako dirutza zerbaitetarako balio izan duela frogatzeko alegia.
Eta bide batez adierazi nahi dizuet datozen
egunetan ez dudala teknologia egokirik izango, beraz, eguneroko honi eskuz
emango diodala jarraipena. Ez dakit ondoren guztia publikatuko dudan ala ez, ez
dakit egunen baten gai izango naizen zerbait publikatzeko, agian tituluak,
batek daki. Hori ere sobre la martxa.
Eta besterik gabe uzten zaituztet zuen
betebeharrekin, ziur ugariak direla. Nik ere badut azken prestaketak egin
beharra.
Animo ikasturtearekin eta laster arte!
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina