Atea ireki eta nire lehen kezka beti
argia piztuko ote den izaten da. Pizten ez bada automatikoak salto egin
izanaren seinale, eta orduan izozkailuan dauzkadan janariekin akordatu eta hura
ireki eta harrez beteta topatzeko ideia datorkit burura. Baina gaur, atea ireki
eta argia piztu da. Dena ondo oraingoz.
Itxi usaina dago, leiho pare bat zabalik
utzi nituen arren, eta armiarma sarez betetako abandonatutako etxe zahar batean
sartzen ariko banintz legez eman ditut pausuak, gela guztiak zeharkatuz, ezer
arrarorik gertatu ez dela ziurtatzeko bezala. Behin hori eginda afaltzeko zer
eduki dezakedan miatu eta ondoren komunetik pasa, biluztu eta pijama jantzi aurretik
baskularen gainean bermatu naiz. Espero nuena, bi kilo gehiago ia. Astelehenetik
aitzina garbiketa, barazkiak, gozo gutxi, alkohol gutxiago eta kirol asko. Ez
dut lortutako arintasuna erabat galdu nahi, saiatu behar dut bederen atzera
egiten.
Eta jada datorren ikasturteko lanean pentsatzen, hartutako erabakiak asimilatzen eta zu gogoan, nire ohean zu berriz izateko desiratuz.
Maiatzak berea egin du, uda usainean nabil eta odola aztoratuta daukat jaiak datozela eta, nerabe baten antzera. Beraz, geratzen zaidanaz gozatzen ahaleginduko naiz, besteek oporrak hartzean lanean hasi aurretik.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina