Maitasuna 2: norbaitenganako joera edo grina bizia, sexu senean oinarritua, harekin gorputzez eta bihotzez bat egin nahia dakarrena. (Ik. Maitemin)
Horra hor Euskaltzaindiako hiztegian maitasun hitzarentzat ageri den bigarren sarrera.
Behin baino gehiagotan aipatu dut beti izan naizela oso maitabera. Zalantza askorekin akaso, baina esan dezaket maiteminduta egoteko munduratu nindutela, eta, diotenez, harremanak denborarekin epeldu egiten direnez, ba nire amodio bortitzenak inoiz izan gabeko harremanak izan dira, hau da, justuan affair esporadiko batzuk besterik ez.
Eta hori da gertatzen zaidana. Ez dakit zein motiborengatik baten batek txunditzen nau eta, hortik aurrera, pertsona normala izateari uzten diodala, anormala bihurtuz. Lotsa eta beldurra jabetzen dira nitaz, nik neuk ezagutzen ez dudan norbait bilakatuz. Doctor Jekyll eta Mister Hyden antzera beste ni bat azaleratzen da. Urduri jartzen naiz, tontakeriak esaten ditut, blokeatu egiten naiz, eta horrela nekez erakar daiteke inor, are gutxiago harreman bat aurrera eramaten saiatu.
Plazerkide ugari izan dut nire bizitzan, baina transformaziora eraman nauten amodioak, benetakoak, oso gutxi. Perspektibarekin begiratuta, nire bizitza markatu dutenak lau izan direla esango nuke ezbairik gabe eta, egoerak aztertuta, guztietan antzera gertatu zaidala esango nuke. Arrazoi desberdinak medio antzeko sentipenak, eta denetan denbora luzea, haienganako gogoa nigandik erauzteko.
Azkenekoarekin daramat denbora luzeegia
gogotik kendu nahian, baina ezin, hura gogoan mantentzeko inolako motiborik
izan ez arren, inoiz ez baitu niganako interesik edo desiorik adierazi. Baina
badakizu zer esaten den, amodioa itsua eta gorra dela, eta nik zentzugabea
gehituko nioke. Nireak bederen halakoxeak izan dira bizitza osoan eta, tamalez,
bizi naizen artean halakoak izango direla iruditzen zait, eta hori seinale ona
izango da, bizirik nagoen seinale, sufrimendua besterik ez jasan arren.
Eta zu zertan zara zorioneko?
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina