Duela hamahiru ordu irten naizela etxetik.
Badator buelta, badator burua
nekatzeko garaia, badator kirol gutxi egitekoa.
Ordu trinkoak izan dira. Halere, gauzak
amaituko ez dituzunaren sentsazioa.
Ondoren bazkaria, bestelako kontaktua
izateko, bestelako harremana.
Ondo sentitu naiz, galdu sentsazioa
izan arren une batzuetan.
Etxeratzean ordea hutsa. Egunekoa
norbaitekin partekatzeko ezina. Betiko katramila.
Eta hau hasiera besterik ez da.
Astelehenean hasiko da benetako
erronka eta urduri nago.
Ez dakit sekula horrela sentitu
naizen, eta sentitu banaiz ahaztu dut dagoeneko.
Bitxia da gure burua gero.
Erraz ahazten ditu gogoratu beharrekoak,
nekez gogotik kendu ahaztu beharrekoak.
Eta zurekin ez, baina aspaldian toki guztietan
ikusten dudan pertsona batekin egin dut topo.
Kuriosoa da, argazki batean biak
agertzen baitzarete.
Argazkia gordea dut album batean.
Eta ez dakit zugatik den edo beragatik.
Denborak esango du beragatik ala zugatik ezabatzen dudan.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina