APIRILAK 10 (deja vu)

Mendi buelta egitera irten naiz. Baso baten ondotik noa. Udaberriko egun epel bat da eta estreinakoz kukua entzun dut, bere kantua errepikatuz behin eta berriro. Diru-zorroan izan dezakedan diruan pentsatu dut, eta otu zait deja vu moduko bat bizitzen ari naizela, iaz gauza bera egin bainuen kukua udaberrian estreinakoz entzun nuenean.

Era berean, egin dudan buelta aspaldiko ikasleekin neukan zor moduko bat kitatzeko zen. L eta biok irteerak mendira antolatzeko irakasle roilo horietakoak ginen. Arritxulora joan ginen hiru egun pasatzera. Jarduera batzuk antolatuta, besteak gure kabuz, a lo loko! Mendi buelta zirkularra egitera irten ginen egun pasa. Imajinatu nerabeekin maldan gora, irakasle bat aurretik, bestea atzetik artaldea biltzen, estaldurarik gabe. Nirekin zihoan taldetxoarekin bidea gaizki hartu eta galduta ibili ginen, beno galduta edo, despistaturik edo. Kilometro estrak egin ostean bidera bueltatu ginen. Gurasoei ez genien hartaz ezer esan. Nik uneren batean estualdirik izan nuen disimulatzen saiatu arren. Ba gaur, kasik akats berdina egitekotan izan naiz, eskerrak galdetu egin dudan. Berehala konturatu naiz nondik sartu ginen egun hartan. Ia-ia deja vu moduko bat izan da.
Egia esateko bueltaren azken zatia astuna egin zait, orain ulertu ditut ikasle askoren orduko protestak.

Hurrengo batean bidea lehenengoan asmatuko nukeela esango nuke, baina ez dut eskua sutan jarriko badaezpada…

Amaitzeko, kukuarekin izandako deja vu moduko horretara bueltatuz, iaz atondutako testutxoa berreskuratu dut, jasota gera dakidan.
Ondo amaitu eguna!

  

Mendia.

Hego haizea.

Kukua entzun dut estreinakoz udaberri honetan.

Mentalki nire diru-zorroaren egoera errepasatu dut eta

berrogeita hamarrekoa gainean eramateak irribarre bat atera dit ustekabean.

Eta orduan otu zait mundu honek

dirua baino ez ote duen

maitasuna gehiago faltan…

 

APIRILAK 9 (estatistikak)

Nahiz eta blog honen helburua nire barrua adieraztea izan (ez dut bilatzen ez dakit zenbat jarraitzaile izatea, ezta hortik publizitatea lortzea aberasteko), irakurleak ditudala pentsatzeak ilusioa egiten dit, agian egoa elikatzeko modu bat delako. Edozein kasutan, blogean estatistikak kontsulta ditzakezu, egunean zenbatek irakurri edo ikusi zaituzten jakin alegia.

Ez dakit datuak oso fidagarriak diren, horien arabera Singapurren eta Hong Kongen irakurle asko izango bainituzke, eta zeinek irakurriko du han euskaraz, hemen apenas inork irakurtzen badu? Baliteke zerbitzarien gauza izatea eta inolako irakurlerik ez izatea, ez dakit.
Edonola dela ere, 2009an bloga zabaldu nuenetik atzo izan nuen ikustaldi kopuru handiena egun baterako: berrogeita hemezortzi. Zuei gutxi irudituko zaizue agian, niri barbaridade bat iruditu zitzaidan, berrogeita hemezortzi, txapliguak botatzekotan egon nintzen, bereziki kontutan harturik askotan bisita kopurua zerokoa izaten dela. 

Zer gertatu zen atzo? Zer dela eta derrepentean bisita kopuru hori? Nor sartu da? Nork begiratu nau ekialde urrun horretatik, ekialde urrun horretan norbait niri begira ari bada? Nor da? Nor zara? Jarraituko al duzu ni bisitatzen? Jakin dezazula nik bisitak gustura hartzen ditudala, baita interpelazioak ere.

Eta zuk Z, bisitatu al nauzu inoiz? Eta horretarako asmorik bai?

Pantailaren beste aldetik egun ona opa dizut irakurle maitea!

APIRILAK 8 (poema soziala I: drogak)

Zoriontasunera jolastu nahi dugu

zorigabeko besterik ez garenean

eta horri aurre egiteko

drogak kontsumitzen ditugu

gure errealitatea mozorrotuz

euforiaz eta roilo onaz

une batez pozik bizi garela sentituz

biharamunak ostera ere

gure tokian jarri bitartean

 

Eta horrela eguna joan

eta eguna etorri

bizitzari minutuak lapurtuz

segundoen prezioan 

APIRILAK 7 (galdetegia)

Fikzioa, autofikzioa, errealitatea. Askotan aipatu dut gaia eguneroko honetan, ziurrenik niretik asko dagoelako hemen, gauza asko asmatuta izan arren.
Egia dena da barru barrutik idazten dudala, eta nire aldarteak isla duela egunero publikatzen ditudan txatal hauetan.

Azken egunetan, arrazoi desberdinek eraginda, haserre eta triste sentitu naiz. Izenik aipatu ez arren, nire gertukoek edo afektatu direnek idazki hauek irakurriko balituzte zertaz eta nortaz ari naizen jabetuko lirateke ziurrenik, edo ez? Horra oraintxe sortu zaidan zalantza, baita kezka ere zintzoa izan nahi badut, eta horrek aurrerantzean nire harremanetan izan dezakeen eragina etorri zait gogora.

Nire galaxia osatzen duzuen izar maiteok, galdetegi bat prestatu dut kontu hauetaz guztietaz hausnartzeko eta hobekuntzak egiteko asmotan. Arren eskatzen dizuet ahalik eta zintzoen erantzun dezazuen, hurrengoan zuetaz hitz egin ala ez, eta zein gai jorratu erabakitzeko. Aldez aurretik milesker!

Irakurtzen al dituzue nire testuok?

Irakurtzen badituzue identifikatuta sentitu al zarete inoiz?

Bertan esandako zerbaitek eragin al dizue inolako sentipenik?

Nik esandakorik haserretu arazi al zaituzte, edota gaizki senti arazi?

Testuren bat irakurri ostean gehiago ez irakurtzerik erabaki al duzue?

Maitasunez ari naizenean zutaz ari naizela pentsatzen al duzu?

Zu esaten dudanean zutaz ari naizela sentitzen al duzu, eta, hala ez bada, zu izatea nahi al zenuke?

Ikusten irakurle, nahi gabe hasi naiz pertsonalizatzen, zuka hasi natzaizu, baina nor da zu? Zu zu, nire zeta, lo aurretik gogoan dudan hori? Edo zu zu zara irakurle, edonor, zu generiko bat, paretari ariko banintzaion moduan?

Ba egunaren arabera zu zu zara, eta besteetan ez, baina identifikaturik sentitu bazara ba igual zerbaitegatik da, eta hala ez bada izan, berdin dio ezta? Joko honek dibertitzen bazaitu niretzat pozgarria litzateke, eta bestela berdin dio, ez kezkatu, ez dut gauza handirik espero. 

Baina, baina, berriz ere galdu egin naiz, bidean. Lo gutxi eginagatik ere gaur aurreko egunetakoa baino aldarte hobea dut. Tonuan nabaritzen al duzu? Hala bada zerbaitetan asmatzeko gai naizen seinale.

Ondo hasi astea zu eta baita zu ere!

 

APIRILAK 6 (kartak mahai gainean)

Begira atzo urduri nengoela apirilak beharrean martxoak jarri nuela nire egunerokoan. Eta urduri hasi, baina oso triste amaitu nuen, atzo azaletik aipatutako afera hor dagoela jabetuta. Baina ez dago errealitatezko bainu krudel bat baino gauza hoberik zeri egin behar diozun aurre jakiteko.

Dezepzionatua sentitu nintzen? Ez dakit. Agian jada nekiena baieztatu besterik ez nuen egin.

Une askotan sentitu nuen negargura, baina eutsi egin nion ahal izan nuen moduan. Etxerakoan ezin izan nuen ekidin, negar egin nuen eta amarekin akordatu nintzen, egun baten izan genuen haserrealdia gogoan, eta guk gehiago balio dugula konstatatu besterik ez nuen egin;  handi uste hauek baino klase gehiago dugula, beti arrazoi eta beti zuk baino gehiago dakiten horiek baino, kalekoekiko gertuagoko jarrerak erakutsi eta hitz gozoagoak erabiltzen dituzten horiek baino.

Kartak mahai gainean dira, lehendik ez bazeuden, orain jokoa nire da.

Igande on!

 

APIRILAK 5 (konfliktorik ez mesedez)

Ez dakit zuri, baina niri ez zait gustatzen haserretzea, are gutxiago gertuko jendearekin, eta ez zait gustatzen zerbait gaizki egin izanaz akusatzea. Ezinegon handia sortzen dit, kulparen mamua pizten zait gogoan eta kosta egiten zait gainetik kentzea. Bart halako zerbait gertatu zait ezezagun batekin telefono bidez, nik gaizki ulertutako konpromiso baten harira. Lotsagabe deitu dit, agian arrazoiarekin, baina nire aburuz modu oso desegokian, eta oso gaizki sentiarazi nau.

Bestea familiartekoekin izandako haserrealdia da. Ez naiz azalpenetan luzatuko, baina ustezko pasotismo aldebakarrekoaz akusatzen ninduten, eta oso gaizki sentitu nintzen.

Lehen afera konpondu dut, baina halako tonua darabilen jendearekin ahalik eta harreman gutxien nahi dudala argi daukat.

Bigarrena espero dut gaur konpontzea, jada konponduta ez badago, baina oso urduri nago. Zerbait gaizki egin izanaren sentsazioa daukat, besteek egin dutenaren berdina egin dudanean, ezer ez alegia. Baina nondik begiratzen duzun gauzak desberdin ikusten dira. Eta izaeraren arabera garrantzia kentzen diozu, edo nik bezala bueltaka eduki gaiztotu arte.

Banoa dutxara eta kalera, ea udaberriko giro epel honek aldartea alaitzen didan.

Asteburu on!

 

APIRILAK 4 (asexual)

Izaki asexuala dirudi

Libidoa itzalita du aspaldi

Ez du lortzen eszitatzerik

Ez du sexurako gogorik

Aspaldi kendu zioten

Desiorako gaitasuna erauzi

 

Ez du sinisten inorentzat

erakargarri izan daitekeenik

Kaletik doala ikusezina sentitzen da

Arrunta, grisa, ohargabekoa

Pelikulako estra

Betelana egiteko munduratutakoa

 

Gaur titiburuak gogor esnatu da

Alua heze, klitoria hanpatua

Ukitu egin da hasperen eginez

Plazera sentitu aspaldiko partez

Eta orgasmora heltzean

Negar egin du

Bizirik dela ospatuz

Gozatzeko ahalmena

Hautsezina dela ohartuz

  

APIRILAK 3 (burua galdu dugu)

Gizakion bilakaerak hondamendira garamatzala ez dago zalantzarik, hori da nire ustea bederen. Gero eta gauza ulergaitzagoak eta zentzugabeagoak egiten ditugula iruditzen zait, horretarako ziurrenik arrazoi desberdinak ditugularik, baina izugarria da.

Demagun gure hezkuntza sistema publikoa kolokan dagoela, gauza asko daudela hobetzeko eta bertako irakaslegoak greba egiten duela, bederatzi egunez, kontzentrazioak eta manifestazioak eginez euren aldarrikapenak adierazteko.

Demagun emakume batek beste herrialde eta ekosistema bateko loro bat duela etxe-animalia gisa. Demagun loroa sare-sozialetan bideoak egiteko erabiltzen duela. Demagun txoria, ziurrenik nazka eginda, etxetik eskapu egiten diola.

Lehenak jendartean kezka sortzen duen gaia beharko luke, guztion interesekoa, gure ondorengoen heziketa eta formazio-maila jokoan daudelako. Gurasoek nahiko lukete jakin zer gertatzen ari den, zergatik, irakasleen eskakizunak entzun beharko lituzkete, afera ez baita berekoikeriatik egindako zerbait, eta konponbidearen aldeko aldarrikapena egin beharko litzateke. Eta horretarako, berriak zabaltzeko, medioak ditugu batzuk pribatuak, besteak publikoak, denon zerbitzura beharko luketenak.

Euskal telebistako informatiboetan azken egunetan denbora gehiago eskaini diote Loiolako loroari hezkuntza sistema publikoaren aferari baino. Ez dut kronometratu, baina hala ez bada, antzeko denborak eskaini zaizkio.

Burutik eginda al gaude? Ez noa besterik esatera, bakoitzak egin dezala bere hausnarketa.

 

Egun ona izan! 

APIRILAK 2 (ezabatu)

Beste behin ere gaizki egin dut lo, atzo sortu pilota bueltaka aritu zait erraietan, deskantsua eragotziz. Ezinegon honi buelta eman behar diot jasangaitza baita. Nire terapeutak zerrenda bat osatzeko aholkatu dit, ezabatu beharreko kontu eta sentimendu guztiak adieraziz, haiek kanporatzeko lehen urratsa omen da. Eta zer da nire gogotik ezabatu behar dudana?

Akaso nire ametsak eta zure begiradak

Behar bada nire zurekiko Desioa

baita zure nirekiko ustezko desio faltsua ere

Ezabatu behar dut gure arteko ustezko feelinga

eta zurekiko dudan gogoa

Itxaropena edota mina eragiten duten hitzak eta ekintzak ezabatu

Ezabatu zure irribarrea

baita nire iruditerian sortu dudan ustezko joko hau

Eragin didazun lilura nire barrutik erauzi behar dut

eta ezabatu mezuak eta muxuak

Gaizki ulertuak ahaztu beharko nituzke

eta nire begiratzeko modua aldatu

Gauza gehiago izango dira ezabatu beharrekoak, horiekin hasiko naiz besterik ez bada, ea formulak funtzionatzen duen.
Eta zuk ba al duzu ezer ezabatzeko? 

APIRILAK 1 (kulpak)

Ez dut aldarte onez hasi hilabetea. Egunaren hasierak itxura ona zuen, udaberriko egun sano horietako bat, itzaletan fresko eguzkitan epel, zerua urdina, bizikleta hartuz Donostiarako bidea gustura egiteko modukoa. Hala hasi naiz, baina arrazoi desberdinak medio lau sentimendu desberdin, ez oso positibo, sortu zaizkit erraietan: amorrua, haserrea, tristura eta mina.
Oraintxe bertan izugarrizko korapiloa daukat, eta pertsona batzuei hainbat kontu aurpegiratu nahiko nizkieke, baina ezin dut, batetik ez naizelako ausartzen, bestetik ez dudalako konfrontaziorik nahi.

Bakoitzak bere zaborra jan dezala dio nire gustuko kanta batek, jan baino, ni dagoena digeritzen ahaleginduko naiz, eta sortutako hondarrak ahalik eta azkarren kanporatzen, haserre, amorru, tristura eta min honekin ezinezkoa baita aurrera egitea.

Egun on guztioi!