Zuzena eta zorrotza izateak bere alde onak eta txarrak dauzka.
Onartzen dut, batzuetan zuzenegia naiz, baina pentsatzen dudana adierazi beharra daukat, bereziki ideia horiek niregan eta ondokoengan eragina badute. Kontua lanekoa bada, tontakeriak eta norbanakotasunak alde batera utzi behar direlakoan nago, eta zintzo jokatu, kolektiboan pentsatuz ez soilik gure buruan. Baina hori, beste kontu asko bezala, bizitzan utopia da, ia, ia. Jendeak berea defendatzen du soilik, aportazioak bere zilborrari begira egiten ditu eta horrela ezin irtenbide egokirik topatu. Une horretan ni bezalako borde (ixkin, bazter, corner) batek bere gordinkeria botatzen badu, jendea mintzen hasten da, zerbaitegatik izango, agian bete betean arazoan eman duzulako?
Batzuk begi txarrez begiratzen zaituzte, eta besteak... ixilik geratzen dira, ohitura duten zurikeriaz.
Horrela erraza da etsaiak egitea eta ez da atsegina, baina nahiago dut pentsatzen dudana argi eta garbi adierazi, nire kartak mahai gainean jarri besteek jakin dezaten zerekin aurkituko diren, nik zoritxarrez ez dut zorte bera izaten normalean.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina