Gogoeta asko egiten ari naiz gai honen inguruan.
Lehengoan idazten nuen komunikaziorik gabe komunikatzen ginela, eta hala dela uste dut, baina ez dut konprenitzen, ez dakit zer bilatzen duzun guzti horrekin, zerbait bilatzen baldin baduzu. Ez dakit utzitako arrastoarekin zerbait adierazi nahi izan didazun, edo dena nire paranoia handi bat izan den, edo ni guztiz enparanoiatzea bilatu duzun. Ez dut uste azken hau zure helburua denik, bestela kabroi hutsa zarela demostratuko zenidake, eta oraindik ere bihotz ttipi bat baduzula pentsatzen dut, edo hori pentsatu nahi dut.
Ez da lehen aldia horrelakorik egiten duzuna, zoritxarrez, baina oraindik ere zure berriren zai nago. Beti bezala.
Zuk nahi ala ez, hor eduki nauzu bueltaka, portaera ulergaitzen ondoren damuz beteriko keinuak eginez, zuzenean, eta beti geratu naiz inoiz heldu ez den erantzunaren zain, edo inoiz purrustadaren bat jaso izan dut bueltan, halere ez zaitut gorroto, inoiz ez zaitut gorrotatu, nahita ere ezingo nuke.
Hori al da zuri bizitzak irakasten dizuna, ni bezalako bihotz ahulekin jolastea?
Behingoagatik izan zaitez zintzoa, zurekin eta bereziki nirekin; zuregatik ez bada egizu niregatik edo elkarrekin igaro ditugun une goxoengatik, baina mesedez, amaitu ezazu nire ezinegonarekin, utzidazu bakean bizitzen gutxienez, nire buruarekin, nire sentimenduekin eta nire ametsekin bakean.
Zerbait adierazi nahi badidazu, edozer dela ere, egizu beldurrik gabe, etzaizu damutuko, nik bihotzetik eskertuko nizuke.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina