Bi ordu eskas lo eginda eguna bidaiatzen eman dut: hegazkin bat, bost ordu aireportuan, bigarren hegazkina, busa Donostiara, taxia etxera... Atera heldu naizenean betiko beldurrak harrapatu nau, hotzgailua arrez beterik topatzea. Eta diotenez, asko pentsatzen diren gauzak gertatu egiten omen direnez, ba atea ireki eta argirik ez da piztu. Usain mingots batek harrapatu ditu nire sudur zuloak, frigoa ireki eta, arrarik topatu ez arren, usteldutako janariak jabetu dira giroaz. Halaxe, nengoen bezala, justu justu kaleko atea itxirik zabor poltsak betetzen hasi naiz. Organiko ustela batetik, plastikoa bestetik, guztia kirats berdinak jabetuta, ia bi ordu luze igaro ditut elektrizitate faltaren ondorioak konpontzen. Berrogeita hamar euro janari, gehiago ez bada, joan dira pikutara, eta sukaldea bapo lurrindu arren, kiratsak hor jarraitu du, nire sudur zulotan itsatsirik. Bihar goizean garbiketa sakona egitea tokatuko da, baina orain dutxa hartuta banoa ohera.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina