Urteak betetzea gauza ederra da,
bizitza eta bizitzea gustuko baduzu bederen. Nik maite dut urteak betetzea,
horrek adinean gora noala adierazten didan arren, baina heldutasun gozo batean
sentitzen naizen honetan atsegin dut.
Ederra da ere zure adin hori
ingurukoekin konpartitzea, baina zeintzuk dira ingurukoak, zein da une honetan
nire ingurunea? Ba hori ez dut hain argi, edo agian bai, baina ez dut publikoki
adierazi nahi, nire barruan oso garbi izan arren.
Lehengo urtean nire buruari opari eder bat egin nion, eta urtebetetzea Nepalen ospatu nuen, besteak beste Everest ikusiz, astebete lehenago arte ezezagunak zitzaizkidan lagunez inguratuta.
Aurten ostiralarekin tokatu da nire eguna eta asteburu osoa bakarrik igaro dut. Gaizki ez, esan beharra daukat, baina norbaitekin topa egiteko gogoz geratu naizela ez dut ukatuko.
Baina horrelakoa da bizitza, eta
pixkanaka daukaguna onartzen ikasi behar dugu. Nik gero eta konpainia gutxiago,
baina bake handiagoa sentitzen dut ariman eta, alde horretatik, pozik sentitzen
naiz, nirekin bizitzen ikasten ari naizelako. Pena handia ere badut, bake hau
norbaitekin partekatzea nahiko nukeelako, izan zitekeen zeta, baita ondo
sentiarazten nauen edozein ere. Baina hala gertatu da, kitto.
Y-k ere ahaztu du nire eguna, agian
gertatu behar zen zerbait zen hori ere. Ez naiz haserretuko, bizitzak aurrera
darrai, eta datorren bezala onartzen ikasten dugunean soilik lortuko dugu
zoriontasunera hurbiltzea.
Eta hurbiltasunaz ari naizela, zeta, egun hauetan inoiz baino gertuago sentitu zaitut urruntasunean. Noizko gure arteko hitzordu bat?
Igande on!
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina