Galdu ninduzunetik arima alderrai
baten antzera zabiltzala kontatu didate, alde batetik bestera, noraezean,
bizitzeko arrazoiak faltan bazenitu bezala.
Egunez moilaren inguruan ikusi
zaituzte, itsasoari begira, arrantzara irtendako itsasontziaren zain bazeunde
lez, begirada galdua, ortzi-mugan iltzatuta.
Gauez kale ilun estuetako tabernetara
sartzen ikusi zaituzte. Barran bermaturik egoten zarela diote, whiski botila
alboan, bakarrizketan, tabernariak kaleratzen zaituen artean.
Gorputzak permititzen dizkizun pausuen
baitan, eguna argitu aurretik etxeratzen
zara tarteka. Gehienetan, ordea, bidean geratzen den edozein bebarrutan
esnatzen zara.
Norbaitek ostikoa eman didala esnatu
naiz. Albora begiratu eta etxe pareko ezkaratzean nagoela konturatu naiz.
Herriko aguazila da. Baduzu etxeratzeko garaia, bota dit gupidaz.
Orduan zure irudia etorri zait gogora,
nigandik urrundu zinen unea. Ordu ezkeroztik ni naiz alderrai dabilena,
whiskiak eta Orfidalek errealitatea desitxuratzen didaten bitartean.
Galdu zintudanetik alde batetik bestera nabilela kontatu dizute, noraezean, ortzi-mugatik hurbiltzen ari den itsasontzi batean agertuko zaren esperantzaz.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina