OTSAILAK 1 (irrazionala naiz)

Atzo mendi buelta bat ematera joan nintzen. Bidean perilladun tipo batekin gurutzatu nintzen. Gorroto ditut perillak, perilladun tipoak. Ez gorrotatu ez, nazka ematen didate. Badakit esaten ari naizena guztiz irrazionala dela, baina hala da. Perillek atzeraka egiten didate. Perillaren atzean gizon nazkagarri bat ezkutatzen dela iruditzen zait. Ezingo nioke perilladun bati muxu eman. Ez, ez dut traumarik, ez dut uste, baina egia da oso sentipen bortitza dela, neurriz kanpokoa, justifika ezina, baina hala da.

Baina perilla mota asko daude. Ni ez naiz kokotzatik gora ilezko laukitxo bat duten horietaz ari, hau da, antxume baten tankeran ile batzuk uzten dituztenez, ez. Atzeraka egiten didatenak ezpain inguruan ilezko borobil perfektua moztuta daukaten horiek dira. Beno borobil edo elipse, aurpegiaren formaren arabera. Ulertzen duzu zertaz ari naizen? Abascalen estiloan, baina perillan, ze argazkietan fijatzen aritu naiz eta hark bizarra osoa dauka, belarrietarainokoa. Abascalek ere nazka ematen dit noski, berea perilla ez izan arren, baina horretarako arrazoi estetikoak baino arrazoi ideologikoak daude. Baina perillekin ezin dut; ez perillekin, ez eta perilladunekin. Zeinek esango die gizon horiei guapo daudela, edo ondo geratzen zaiela? Ezin dut ulertu.

Harritzen al zaitu orain zergatik kostatzen zaidan horrenbeste ligatzea? Nola ligatuko dut, norekin, pertsonak baztertzeko halako arrazoi zentzugabeak, irrazionalak erabiltzen baditut?

Eta zuek, halako fobiarik sentitu al duzue inoiz? Arratsalde on!