Hamaika ordu pasa dituzu errepidean. Duela zazpi urte ez duzula ikusi. Bi ordu pasatzen dituzu itxaroten, bat kolan zure burua identifikatzeko, beste bat itxaroten, txanda heldu arte.
Amorruak jaten dizu barrena, urduri zaude, nola topatuko duzu, zer esango diozu, azkenean zure txanda heldu da.
Amorruak jaten dizu barrena, urduri zaude, nola topatuko duzu, zer esango diozu, azkenean zure txanda heldu da.
Atea zabaldu, atea itxi, atea zabaldu, atea itxi, ihesi irtengo zaren beldur ote dira?
Patioa azkenean, pasabide bat, eta zure kabina, ez edozein, zuri bia egokitu zaizu, zerbaitegatik ote, zerbaitegatik
Bapatean blokeatu zara, zer moduz? Irrifar egiten duzu denbora guztian, baina ez duzu hitzik artikulatzen, ez da soinurik irtetzen zure barrutik
Irrifar egiten duzu, zerbait esan nahi duzu, baina ez dakizu zer
erridikulo geratzeko beldur zara
ulertzekoa da, zer esan behar diozu zazpi urte entzerratuta daraman pertsona bati, oso ondo bizi zarela, edo zure penak eta arazoak kontatuko al dizkiozu
Ez dauka zentzurik, dena surrealista da
berak hitz egiten du, eta zuk irrifartsu darraizu
azkenean askatu zara, hasi zara berriketan, baina jada berrogei minutu igaro dira
muxu bat, besarkada handi bat, zaindu
Berriz ere pasabidea, atea ireki, atea itxi, atea ireki, atea itxi
kanpoan zaude duela hiru ordu bezala, beste hamaika etxera bueltan.
Bera barruan geratu da, noiz arte?
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina