Badira pertsona batzuk zurekin akordatzen direnak soilik zerbaitetarako behar zaituztenean. Euren kolkoa besterik ez dute ikusten. Berdin da zein harreman lotzen zaituen eurekin. Izan daitezke lagunak, beno ezagunak esan beharko nuke, lankideak, senitartekoak: urrutikoak, zein gertukoak. Lotura bera dute: egoismoa.
Ez dituzte besteen beharrak, nahiak, ezinak ikusten, eurenak bakarrik dakusate, eta zure laguntza eskatzen dizutenean ezezkorik ezin dute jaso. Gainera okerrena da ezezkoa emanez gero zu sentitzen zarela gaizki, delitu bat egingo bazenu bezala, eta horrez gain eurek egoistatzat hartzen zaituzte, lagundu nahi ez bazenu bezala.
Erreta nago gai honekin, beti berdin. Gaur horrelako episodio bat izan dut, eta behingoagatik ezezkoa izan da nire erantzuna, baina ez nago lasai. Buruari bueltaka nabil denbora guztian, baina ze arraio, akordatzen al dira nirekin inoiz? Egoistagoa izaten ikasi behar dut, buruhausterik gabe, ergelarena egiteaz nazkatu naiz eta.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina